กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 145 คาดไม่ถึง กลางดึกในตำหนักเย็น
ท้องฟ้ามืดสนิท บนหลังคามีรูโหว่ขนาดเล็กใหญ่ไม่เท่ากันหลายจุด แสงดาวที่สาดส่องลงมาเผยให้เห็นรอยด่างพร้อยบนผนัง
【ข้ากำลังฝันอยู่หรือนี่?】
ฟู่หย่าไม่อยากจะเชื่อว่าตนเองกำลังอยู่ในบ้านที่ทรุดโทรม ที่แห่งนี้เว้นแต่เตียงไม้หนึ่งเตียง กับโต๊ะเก่า ๆ หนึ่งตัว ก็ไม่มีสิ่งใดอีกเลย
ลมยามค่ำคืนพัดพาความเย็นเยือกผ่านหน้าต่างที่แตกหักเข้ามา มันช่างดูวังเวงและหนาวเหน็บ
ฟู่หย่าคลำแขนเล็ก ๆ ของตนเอง แล้วหยิกตัวเองไปหนึ่งที...
เจ็บ!