กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 9 ไม่ดีแล้ว! นางใช้วิชาอสูรแล้ว
ในใจยินดีขึ้นมา ใบหน้าที่มืดครึ้มของนางพลันเบ่งบานราวดอกฝูหรงใหญ่ดอกหนึ่ง
“ลูกเอ๋ย เจ้าเขียนหนังสือได้แล้วหรือ”
ฟู่หย่ายืนอยู่บนม้านั่งไม้เล็ก ๆ เชิดปลายคิ้วน้อยอย่างภาคภูมิ เอ่ยด้วยเสียงอ้อนละมุนเหมือนน้ำนม:
“คุณชายเก่งนัก ภายหน้าท่านต้องสอบได้จอหงวนเป็นแน่”
“ฮ่าฮ่าฮ่า……ลูกข้าเก่งถึงเพียงนี้เชียวหรือ”
ฮูหยินไป๋ดีใจจนเนื้อทั้งตัวสั่นระริก ก้าวไปถึงโต๊ะเขียนหนังสือแล้วก้มลงดูบุตรชายเขียนหนังสือ
ตัวอักษรที่เขียนนั้นใหญ่ไปสักหน่อย เส้นขีดหนาบางไม่สม่ำเสมอ โครงสร้างกระจัดกระจาย
แต่ถึงอย่างไรก็ยังเขียนเส้นขีดของตัวอักษรออกมาได้ พอใช้สายตาประกอบเข้าด้วยกันให้เรียบร้อย ก็ยังพอมองออกอยู่