กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 เพื่อให้อิ่มท้อง อยากเป็นฟูจื่อน้อย
ไป๋จัววัยเพียงห้าขวบนั้นสติปัญญาธรรมดาและไร้เดียงสา ย่อมยังไม่เติบโตเต็มที่ เมื่อคิดว่าทั้งสองคนได้นั่งอยู่ในรถม้าคันเดียวกันกว่าหนึ่งชั่วยามจริง ๆ จึงลังเลและหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง
หัวหน้าขันทีพิจารณาฟู่หย่าอย่างจริงจัง รู้สึกว่านางดูเหมือนนักพรตน้อยผู้หนึ่ง
แต่เมื่อมองเสื้อผ้าที่สวมอยู่อย่างเก่าขาด อีกทั้งยังสะพายห่อใหญ่ไว้บนหลัง ตรงเอวยังคล้องถุงผ้าสีเทาเล็ก ๆ ไว้ ก็ดูเหมือนเด็กขอทานน้อยที่หลบหนีภัยแล้งมาจากที่ใดที่หนึ่งอีก
“นักพรตน้อย เจ้ามาจากที่ใดกัน” เขาเริ่มเอ่ยไต่ถาม