เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 121 ระงับการจ่ายเงิน? หลบค่าโดยสารโดยเจตนาร้าย? หลินฝาน: หม้อนี้ฉันไม่แบก! นี่มันข้อสัญญาเอาเปรียบ!
“ตู้ม——”
ยานเหาะขนนกเพลิงลากเปลวเพลิงหางสีแดงยาวเหยียด พุ่งทะยานออกจากประตูสวรรค์แห่งทิศทักษิณ แล่นเข้าสู่ทะเลเมฆกำแพงโลกอันเวิ้งว้างกว้างใหญ่
หลินฝานทรุดนั่งหมดแรงบนดาดฟ้าเรือ หอบหายใจคำโต รู้สึกเหมือนร่างกายถูกสูบจนกลวงเปล่า
แม้โลหิตแก่นแท้คำเล็ก ๆ นั้นสำหรับเขาในยามนี้จะไม่นับเป็นอะไร ทว่า “ท่าชำระเงินน่าอับอาย” นั่น (เหมือนการถ่มน้ำลาย) ทำให้จิตมรรคของเขาสั่นคลอนไปบ้าง
“เฮ้อ... ออกมาได้เสียที”
เย่หงอียืนอยู่ท้ายเรือ มองดูตำหนักสวรรค์ที่ค่อย ๆ ห่างไกลออกไป สีหน้าซับซ้อน “นึกไม่ถึงเลยว่าพวกเราจะออกมาได้แบบนี้...”
“เลือดของนาย... ตกลงมีส่วนประกอบอะไรกันแน่ กระทั่งระบบมรรคาสวรรค์ยังหลอกได้”