กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 ประตู 404? จอประสาทตา: จัดโหมดมืดให้ท่านเอง!
ณ ส่วนลึกของตำหนักดุสิต ทางเข้าคุกเซียนบาป
หลังจากจ่ายราคาเป็นอายุขัยห้าร้อยปีและเส้นผมสลวย (แม้จะเปลี่ยนเป็นสีขาวโพลนไปแล้ว) หลินฝานก็ถือขวานมายืนอยู่หน้าบานประตูในตำนานบานนี้ในที่สุด
ประตูบานนี้สูงตระหง่านนับร้อยวา สร้างขึ้นจากโลหะสีดำไม่ทราบชนิดทั้งบาน แผ่ไอเย็นที่ทำให้สิ้นหวังออกมา
เย่หงอีมองดูเส้นผมสีขาวอันเต็มไปด้วยความร่วงโรยของหลินฝาน เธอรู้สึกปวดใจจนอยากร้องไห้
“หลินฝาน เธอ...”
“อย่าดราม่าเลย” หลินฝานโบกมือไปมา แล้วแบกขวานขึ้นบ่า
“แค่ช่วยอาจารย์ออกมาได้ เส้นผมแค่ไม่กี่เส้นจะเป็นไรไป? อย่างมากก็ค่อยไปปลูกผมเอาทีหลัง”
“เปิดประตู!”