เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 56 ทุกคนรังเกียจ? หลินฝาน: ฉันจะเรียนวิชาง่าย! พระกวาดลาน: มา ฉันสอนนายบำเพ็ญเซียนเอง!
สำนักศึกษาบรรพกาล ลานหน้าโถงบรรพจารย์
ดวงอาทิตย์แผดเผากลางเวหา ทว่าบรรยากาศกลับเย็นเยียบถึงขีดสุด
“อันดับสอง เหลิ่งหาน เข้าสู่ศาลาเหมันต์!” เสียงโห่ร้องยินดีดังก้องทั่วบริเวณ
“อันดับสาม จ้าวเถี่ยจู้ เข้าสู่วิหารหลอมกาย!” เสียงปรบมือกึกก้องดุจสายฟ้าฟาด
นักศึกษาใหม่สิบอันดับแรกต่างถูกบรรดาผู้อาวุโสแย่งชิงตัวไปราวกับสมบัติล้ำค่าทีละคน ศิษย์อาจารย์สบตากันแล้วยิ้ม ภาพที่เห็นช่างอบอุ่นน่าประทับใจ
มีเพียงตำแหน่งอันดับหนึ่งเท่านั้นที่ดูขัดหูขัดตายิ่งนัก
หลินฝานสวมหน้ากากอุลตร้าแมน ยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยวใจกลางเวทีสูง
สายลมพัดผ่าน ม้วนเศษใบไม้แห้งปลิวว่อน ช่างวังเวงราวกับเด็กกำพร้าที่ไม่มีใครต้องการ
เวลาผ่านไปเต็ม ๆ 5 นาที