เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 49 อ้อมกอดแห่งการจากลา? ไต: เร็วเกินไปแล้ว! ‘ของขวัญพบหน้า’ ของสำนักศึกษาบรรพกาล
สถานีรถไฟความเร็วสูงเมืองเจียงเฉิง ชานชาลา
ช่วงเวลาแห่งการจากลามักมาถึงอย่างรวดเร็วเสมอ รถไฟขบวนที่จะไปมหานครมารกำลังจะเข้าสู่ชานชาลา เสียงหวูดรถไฟก้องกังวานไปทั่วชานชาลาอันกว้างโล่ง
หลินฝานสะพายถุงหนังงูอันเป็นเอกลักษณ์ (ข้างในเต็มไปด้วยขนม) ยืนอยู่ตรงหน้าซูชิงเสวี่ย
วันนี้ซูชิงเสวี่ยสวมชุดเดรสสีขาวเรียบง่าย ลมพัดเบา ๆ ผ่าน ชายกระโปรงปลิวไสว งดงามราวกับภาพวาด
“ไม่ไปมหานครมารกับฉันจริง ๆ เหรอ” ซูชิงเสวี่ยมองหลินฝาน แววตามีความคาดหวังเล็ก ๆ ที่ยากจะสังเกตเห็น “โรงอาหารที่มหานครมารจริง ๆ ก็ไม่เลวนะ”
หลินฝานส่ายหน้าอย่างแน่วแน่ สีหน้าเปี่ยมปราณธรรมะ “ไม่ไป ฉันเป็นคนประเภทที่เปลี่ยนความมุ่งมั่นเพียงเพราะความอยากกินง่าย ๆ งั้นเหรอ”
“หลัก ๆ ก็เพราะผู้อำนวยการกู่บอกว่า อสูรเวทแถบสำนักศึกษาบรรพกาลเลี้ยงแบบปล่อยให้หากินเอง รสสัมผัสจึงดิบเถื่อนกว่า”