เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 45 ตำหนักสวรรค์บนยอดเมฆ? กระเพาะอาหาร: นี่แหละสวรรค์! ดาวโรงเรียน: นายกินช้า ๆ หน่อย...
เวลา 18.50 น. ใจกลางเมืองเจียงเฉิง ชั้นบนสุดของอาคารหยุนตวน สิ่งปลูกสร้างแลนด์มาร์กสูงร้อยชั้น
ร้านอาหารหมุนเวียน “ตำหนักสวรรค์บนยอดเมฆ” ที่นี่คือแหล่งรวมตัวของชนชั้นสูงแห่งเจียงเฉิง ใต้ฝ่าเท้าคือแสงไฟสว่างไสวจากบ้านเรือนนับหมื่น เหนือศีรษะคือท้องฟ้าพร่างดาวที่ราวกับเอื้อมมือไปแตะถึง ในอากาศอบอวลไปด้วยเสียงไวโอลินอันสง่างาม แขกทุกคนแต่งกายหรูหรา กิริยาท่าทางสำรวมมีมารยาท
จนกระทั่งหลินฝานปรากฏตัว
เขาสวมชุดสูท (ลดราคา) ที่ซื้อมาเป็นพิเศษเพื่อค่ำคืนนี้ แม้การตัดเย็บจะพอดีตัว แต่สายตาแบบ “ฉันกำลังเดินตรวจอาณาเขต” ของเขากลับเข้ากันไม่ได้เลยกับบรรยากาศแบบ “ฉันกำลังวางมาด” ของคนรอบข้าง
“พี่ฝาน นี่หรือคือสังคมชั้นสูง” หลินฝานพึมพำในใจ “ทำไมจานนี้ถึงใหญ่ขนาดนี้ แล้วทำไมอาหารมีแค่นิดเดียว ในจานนั้นนั่นมันหญ้าหรือไง จะกินอิ่มเหรอ”
[กระเพาะอาหาร] เข้าร่วมกลุ่มสนทนา