เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 วิกฤตการณ์ครั้งใหม่? ไม่สิ คือการเปิดตัว “โรงอาหาร” แห่งใหม่ต่างหาก
สามวันต่อมา โรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งเจียงเฉิง
หลินฝานนั่งอยู่ที่แถวหลังสุดของห้องเรียน กำลังเหม่อมองใบไม้ร่วงนอกหน้าต่าง ในมือหมุนปากกาลูกลื่นแท่งนั้นไปมา
ถึงแม้จะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับสองแล้ว ถึงแม้ภายในร่างกายจะกลายเป็น “หุ่นยนต์กันดั้ม” ไปแล้ว แต่ตอนนี้เขากำลังเผชิญกับปัญหาที่หนักหนาสาหัสมาก—
เขาจนอีกแล้ว
เงินรางวัลหนึ่งล้านนั่น ในตลาดมืดมันก็เหมือนไอน้ำ พอเริ่มวอร์มอัพนิดหน่อยก็หายวับไปแล้ว
ตอนนี้ในกระเป๋าของเขาสะอาดกว่าหน้าเสียอีก แม้แต่ค่าอาหารกลางวันของวันนี้ก็ยังไปเกาะหวังพ่างจื่อกิน
“เฮ้อ จากความหรูหราสู่ความประหยัดนี่มันยากจริง ๆ”
หลินฝานถอนหายใจออกมา
【กระเพาะอาหาร】: “หิว! บิสกิตอัดแท่งระดับต่ำนั่นรสชาติแย่มาก! ฉันอยากกินเนื้ออสูรเวท! ฉันอยากกินหินวิญญาณ! โฮสต์ รีบไปหาเงินมา!”