เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 16 อาวุธมนุษย์ การฆ่าคนครั้งแรก
“เอาไปแลกเงินรางวัล?”
เย่หงอีมองหลินฝานที่ทำหน้าตาเหมือนคนหน้ามืดตามัวเพราะเงิน สีหน้าเดิมที่ซีดเผือดก็แวบผ่านความจนใจขึ้นมาสายหนึ่ง ก่อนสายตาจะพลันหรี่ลงแล้วตวาดเสียงกร้าว “ระวัง! มันยังไม่ตายสนิท! อย่าเข้าไปใกล้มัน!”
สิ้นเสียงไม่ทันไร
หมาป่าเดียวดายที่เดิมทีนอนปวกเปียกอยู่บนพื้นคล้ายหมดสติไปแล้ว พลันมีอาการกระตุกอย่างรุนแรงขึ้นมาทั่วร่าง
“แค่กๆๆ... คิดจะเอาฉันไปแลกเงินรางวัล? ฝันไปเถอะ!”
หมาป่าเดียวดายเงยหน้าขึ้นอย่างกะทันหัน ใบหน้าที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดเผยรอยยิ้มอันดุร้ายน่าสะพรึงกลัวอย่างที่สุด ระหว่างฟันของเขา แคปซูลสีดำที่ซ่อนอยู่ในฟันกรามซี่ในสุดได้ถูกกัดจนแตกละเอียดไปแล้ว
“[โอสถต้องห้าม·โอสถเผาโลหิต]! ต่อให้ต้องตาย ฉันก็ต้องลากใครสักคนมาเป็นแพะรับเคราะห์ด้วย!”
“ตู้ม!”
โลหิตปราณสีดำสายหนึ่งที่บ้าคลั่ง สับสนวุ่นวาย ทั้งยังอบอวลไปด้วยกลิ่นเน่าเหม็นรุนแรง ระเบิดออกมาจากภายในร่างของหมาป่าเดียวดายในชั่วพริบตา!