กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 แค่ออกไปวิ่ง ๆ เนี่ยนะ ทำไมดันทำลายสถิติไปแล้ว?
มองรอยฝ่ามืออันชัดเจนบนกระดานเตียงไม้เอล์มเก่าหนาเท่าหนึ่งนิ้ว หลินฝานตัวแข็งค้างไปเต็มครึ่งนาที
“กลืบ!” เขากลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก แล้วลองกำหมัดแน่น ๆ ดู ความรู้สึกเต็มแน่นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนเอ่อท่วมอยู่ตามเส้นใยกล้ามเนื้อ ราวกับมีควายป่าเพิ่งตื่นจากการหลับใหลตัวหนึ่งซุ่มซ่อนพักตัวอยู่ภายในร่างกาย
เมื่อคืนนั้นไม่ใช่ความฝันแน่นอน! กลุ่ม“บุตรอกตัญญู”นั้นเอาร่างกายของเขาไปหลอมฝึกกันจริง ๆ ในตอนที่เขาหลับอยู่!
หลินฝานหันไปมองนาฬิกาแขวนบนผนังโดยไม่รู้ตัว
“เวรเอ๊ย! ที่เจ็ดสี่สิบแล้วเหรอ?!”