ตอนที่ 476 นอกทะเลดวงดาว

เมื่อคำสั่งของเอ็นสามหกถูกส่งลงมาและเครื่องยนต์มิติคำรามลั่นขณะเริ่มทำงาน ภายในยานรบทุกลำของกองกำลังกระบองเขี้ยวหมาป่าก็เข้าสู่การสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงที่ไม่เคยมีมาก่อน การสั่นสะเทือนนี้มิใช่ความขัดข้องทางกลไก หากแต่เป็นผลโดยตรงจากการที่ตัวยานมีการเสียดสีอย่างรุนแรงและการสั่นพ้องกับห้วงพหุมิติ โครงสร้างทุกหนึ่งชุ่นของตัวเรือต้องรับแรงตึงมหาศาลและซับซ้อน ยานถูกห่อหุ้มด้วยโล่พลังงานเพื่อต่อต้านพละกำลังที่พร้อมจะฉีกกระชากทุกสิ่งเป็นชิ้น ๆ ได้ทุกเมื่อ

ผ่านหน้าต่างด้านข้างยานที่เสริมพลังแล้ว ภายนอกไม่ใช่แสงดาวระยิบระยับที่คุ้นเคยอีกต่อไป หากแต่เป็นภาพอันพิลึกพิลั่น มิติถูกบิดเบี้ยวเป็นรูปทรงเรขาคณิตที่ไม่อาจทำความเข้าใจ สีสันไม่ใช่เพียงการประกอบรวมของสเปกตรัมอย่างง่าย หากแต่เป็นแผ่นสีอันฟ้าบุพกาลที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน ทั้งเขียวเรืองแสง ม่วงล้ำลึก และแดงพิกล พลุ่งพล่านอยู่ สีเหล่านี้ดูเหมือนไม่มีรูปทรงตายตัว ราวกับไหลราวกับของเหลว พองตัวราวกับก๊าซ ยืดขยาย พับทบ แล้วบิดเบี้ยวซ้ำแล้วซ้ำเล่า บางครั้งจะมี “รอยแตกร้าว” ปรากฏวาบขึ้นชั่วครู่ เผยให้เห็นภาพเงาพร่ามัวที่จับต้องได้ยากยิ่งกว่า ราวกับภาพฉายจากมิติสูง พวกมันเหมือนฝันร้ายที่ผ่านไปในชั่วพริบตา ท้าทายประสาทการมองเห็นของลูกเรือทุกคน