ตอนที่ 467 ท้าทายขีดจำกัด

หลินหย่วนยืนอยู่กลางห้องควบคุมหลักของยานอวกาศทดลองส่วนบุคคล ดวงตาทั้งสองมองผ่านหน้าต่างด้านข้างยาน จ้องมองสุญตาอันลึกล้ำที่อยู่ไกลออกไป เขาไม่ใช่ “คนป่าทางทฤษฎี” ที่หัวยุ่งหน้าสกปรกเมื่อหลายเดือนก่อนอีกต่อไปแล้ว ตอนนี้เขาโกนหนวดเคราได้เกลี้ยงเกลา สวมชุดทดลองสีเข้มที่ตัดเย็บพอดีตัวได้อย่างเรียบกริบ เหลือเพียงประกายแสงอันร้อนระอุในดวงตาที่บ่งบอกถึงความคลุ้มคลั่งซึ่งไม่เคยดับลงในส่วนลึกของใจเขา เขาตรวจค้นทุกระบบของยานด้วยการเกิดซ้ำมานานแล้ว ตั้งแต่การจ่ายแหล่งพลังงานไปจนถึงแผงสนามแรงโน้มถ่วง จากระบบคงไว้ซึ่งชีวิตไปจนถึงการหลบหนีฉุกเฉิน เพื่อให้แน่ใจว่าค่าพารามิเตอร์ทุกตัวอยู่ในสถานะที่ดีที่สุดและไม่มีข้อผิดพลาดใด ๆ

ในหัวของเขายังคงก้องกังวานเสียงกังวลของบรรดาผู้เชี่ยวชาญในคณะกรรมการวิทยาศาสตร์ และภาพแววตาอันซับซ้อนและกังวลของอากูลู่กับนักศึกษาแลกเปลี่ยนคนอื่น ๆ ก็ผุดขึ้นมา แต่เขาเพียงให้การตอบสนองไปไม่กี่คำอย่างไม่ใส่ใจนัก ดูสงบและไม่เร่งร้อน เพราะเขารู้ว่าการเดิมพันครั้งใหญ่ที่เอาชีวิตเป็นเดิมพันนี้ คือการประกาศสงครามของเขาต่อความลึกลับสูงสุดของวิทยาศาสตร์ และเป็นชะตากรรมของเขาในฐานะ “หลินใจกล้า”

เมื่อยานอวกาศค่อย ๆ เข้าใกล้หลุมดำใจกลางด้วยความเร็วต่ำกว่าแสง หลุมดำที่มีมวล 5.484 ล้านเท่าของมวลดวงอาทิตย์นี้ก็ค่อย ๆ เผยความยิ่งใหญ่ที่แท้จริงออกมา มันไม่เพียงเป็นจุดศูนย์กลางแรงโน้มถ่วงของทั้งกาแล็กซี แต่ยังเป็นตัวตนสุดท้ายที่กลืนกินทุกสิ่งและไม่อาจพรรณนาได้ในจักรวาล