ตอนที่ 462 แผนการทดลองคลุ้มคลั่ง

ภายในห้องวิจัยอันเรียบง่ายทรุดโทรมในเขตดาวเซวียนหยวนแห่งนั้น นอกจากเสียงดังหึ่งก้องของอุปกรณ์เก่าเก็บและกลิ่นหวานจางๆ ของสารอาหารสกัดในอากาศแล้ว ยังอบอวลไปด้วยความมุ่งมั่นที่แทบจะเรียกได้ว่าคลุ้มคลั่ง

การทดลองขั้นสุดท้ายตามที่พวกเขาวาดฝันไว้—การใช้รูหนอนขนาดจิ๋วไปถึงโดยตรงยังแหล่งแรงโน้มถ่วงยักษ์สสารมืดที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยล้านล้านปีแสงพร้อมทำการปฏิบัติการ ณ สถานที่จริง—ทรัพยากรที่จำเป็นต้องใช้นั้น ไม่ต้องสงสัยเลยว่าอยู่ในระดับของอารยธรรมทั้งมวล นั่นไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะประคับประคองขึ้นมาได้ด้วยงานพาร์ตไทม์และเงินเก็บอันน้อยนิด การยื่นขอทรัพยากรมหึมาเพียงนี้ ย่อมหมายความว่าพวกเขาต้องนำเสนอข้อโต้แย้งเบื้องต้นที่ทำให้เชื่อถือออกมาก่อน

"พวกเรากระโดดข้ามไปยังส่วนที่เป็นแกนกลางที่สุดเลยไม่ได้" นิ้วมือของหลี่หมิงเคาะเบาๆ บนภาพฉายโฮโลแกรมแผนที่ดวงดาว ตรงตำแหน่งของแหล่งแรงโน้มถ่วงยักษ์สสารมืดอันห่างไกล แววตาจดจ่อแน่วแน่ "นั่นจะทำให้คนอื่นคิดว่าพวกเราเป็นบ้าไปแล้ว พวกเราต้องค่อยๆ ทำไปทีละก้าว เริ่มจากใช้วิธีที่อารยธรรมปัจจุบันสามารถมีความเข้าใจและยอมรับได้ เพื่อค้นหา 'ร่องรอย' ของทฤษฎีเราจากระดับมหภาคก่อน"