ตอนที่ 459 การอนุรักษ์พลังงานและการอนุรักษ์ข้อมูล

ข้อสันนิษฐานอันบ้าบิ่นนั้น—พลังงานที่เครื่องยนต์พลังงานจุดศูนย์สุญญากาศได้รับมา แท้จริงแล้วมีต้นกำเนิดมาจากจักรวาลอื่น—ค่อยๆ ชัดเจนและได้รับการเสริมพลังในใจของหลี่หมิงและไอลั่ว นี่ไม่ใช่ความคิดชั่ววูบ แต่เป็นข้อสรุปอันหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่พวกเขาได้รับ หลังผสานทฤษฎีหลุมขาว กฎการอนุรักษ์ข้อมูล เข้ากับการตีความรายงานการวิจัยทางวิทยาศาสตร์โบราณใหม่อีกครั้ง

พวกเขารู้ดีว่าสิ่งนี้ฟังดู "ไซไฟ" เกินไป หรืออาจเป็นที่ถกเถียงมากกว่าตัวทฤษฎีหลุมขาวเสียอีก เพราะมันท้าทายทำความเข้าใจพื้นฐานของวิชาฟิสิกส์ที่มีอยู่ในปัจจุบันต่อ "เขตแดนจักรวาล" และ "แหล่งพลังงาน" โดยตรง แต่ทว่ามันกลับอธิบายปรากฏการณ์ "ผิดปกติ" ของการอนุรักษ์พลังงานในจักรวาลนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

หากเครื่องยนต์พลังงานจุดศูนย์สุญญากาศสามารถสกัดพลังงานจาก "ความว่างเปล่า" ได้จริง และ "ความว่างเปล่า" นี้ก็มิใช่ความว่างเปล่าอย่างแท้จริง หากแต่เป็นฉากหลังที่เต็มไปด้วยความผันผวนควอนตัม เช่นนั้นแล้ว "ความผันผวน" เหล่านี้ถูกแปลงเป็น "พลังงานที่ใช้งานได้" ได้อย่างไร? คำอธิบายดั้งเดิมไม่อาจทำให้ผู้คนเชื่อถือได้ ทว่าหากขยายมุมมองออกไปยังแนวคิดของพหุจักรวาล หรือหากกล่าวให้แม่นยำยิ่งกว่านั้นคือการถ่ายเทพลังงานถึงกันระหว่างจักรวาลต่างมิติ ทุกสิ่งทุกอย่างก็กลายเป็นสมเหตุสมผลขึ้นมาทันที