ตอนที่ 453 เกมคณิตศาสตร์

หลังจากเดินออกมาจากห้องวิจัยของไอลั่ว หลี่หมิงรู้สึกราวกับตนเองถูกเคลื่อนย้ายจากท่าอวกาศยานอันอึกทึกไปยังเมฆดวงดาวอันเงียบสงัดในห้วงลึกของจักรวาลชั่วพริบตา ตรงระเบียงทางเดินของสถาบันวิจัยยังคงมีผู้คนเดินผ่านไปมาขวักไขว่ เหล่านักศึกษาใหม่ระดับปริญญาเอกปีหนึ่งต่างกำลังสนทนาถึงหัวข้อวิจัยยอดนิยมที่กำลังจะคัดเลือกกันอย่างตื่นเต้น ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายทางวิชาการอันดุเดือดและความใฝ่ฝันต่ออนาคต ทว่าความอึกทึกและความมีชีวิตชีวาเหล่านี้ ในโสตประสาทของหลี่หมิงกลับพร่าเลือนและห่างไกลออกไป มโนจิตของเขาถูกความเงียบสงบอันเป็นเอกลักษณ์ในห้องวิจัยของไอลั่ว และสายตาอันล้ำลึกของนักศึกษาปริญญาเอกชาวอินโฝเหมินผู้นั้นครอบครองไปจนหมดสิ้น

ห้องวิจัยห้องนั้นเรียบง่ายจนผิดปกติ ไม่มีอุปกรณ์การทดลองขนาดใหญ่ที่มีความแม่นยำสูง และไม่มีผลงานวิจัยจัดแสดงไว้ละลานตา มีเพียงเครื่องจำลองอนุภาคตรงใจกลางที่ดูเหมือนจะผ่านการใช้งานมาหลายปีส่งเสียงดังหึ่งก้องเป็นจังหวะ กับร่างต้นฉบับลายมือจำนวนมหาศาลและสัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์อันซับซ้อนที่กระจัดกระจายอยู่บนหน้าจอแสงและโต๊ะทำงาน ส่วนไอลั่ว เงาร่างกลมมนผู้นั้น เวลานั้นกำลังจดจ่อเต็มที่ ดำดิ่งอยู่ในนั้น ราวกับกีดกันจากความอึกทึกของจักรวาลทั้งมวล