เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
"อารยธรรมซินรุ่ยตี๋อ้ายซิน" น้ำเสียงของอ้ายหลุนแฝงความผันผวนไว้จางๆ อย่างหาได้ยาก "นี่ไม่ใช่การติดต่อที่ถูกบันทึกไว้อย่างเป็นทางการครับ"
หลินอวี่เยียนพยักหน้าน้อยๆ "โปรดแสดงบันทึกส่วนตัวของคุณ รหัสยืนยันสิทธิ์คือ..."
ระดับชั้นการป้องกันของห้องประชุมสภาถูกยกระดับขึ้นในชั่วพริบตา ม่านพลังข้อมูลสีน้ำเงินเข้มกีดกันมิติทั้งหมดให้กลายเป็นห้องเสียงสะท้อนข้อมูลที่เป็นอิสระ ภาพโฮโลแกรมการควบคุมของอ้ายหลุนเริ่มย่อยสลายและจัดเรียงใหม่ กลายเป็นกลุ่มหมอกควันข้อมูลที่ไหลเวียน ในม่านหมอกค่อยๆ ปรากฏภาพของยานลำหนึ่งที่เต็มไปด้วยบาดแผล—ยานกระบองเขี้ยวหมาป่าลำเก่า บนตัวยานยังคงมีร่องรอยความสูญเสียจากการรบสารพัดรูปแบบที่อาวุธของพวกจำลองทิ้งเอาไว้
"ช่วงสงครามพวกจำลอง" เสียงของอ้ายหลุนดังแว่วมาจากม่านหมอกข้อมูล "ผมได้รับความเสียหายอย่างหนักในสมรภูมิหลุมแรงโน้มถ่วง จนถูกเหวี่ยงเข้าไปในเขตดาวที่ไม่รู้จัก"
ภาพฉายตัดสลับฉับพลัน ปรากฏเป็นดวงดาวดวงหนึ่งที่ถูกฤดูหนาวนิวเคลียร์ปกคลุม ภายใต้ชั้นบรรยากาศสีเทาสลัว ท่ามกลางซากปรักหักพังของเมืองที่ชำรุด มองเห็นสัญญาณมือถือสิ่งมีชีวิตอันริบหรี่ได้รางๆ
"ดาวรุ่ยตีอ้ายซิ่นใหม่" อ้ายหลุนกล่าวต่อ "หลังสงครามนิวเคลียร์ พวกเขากำลังเผชิญกับประวัติศาสตร์ที่มืดมนที่สุดของตนเอง"