ตอนที่ 420 ทำเหมืองนอกเขต

ประกายแสงดาวฤกษ์สีแดงคล้ำส่องลอดผ่านหน้าต่างการสังเกตการณ์ ทอดระลอกคลื่นสีเลือดที่ไหลเวียนลงบนร่างทรงกลมของข่าซั่ว ดาวแคระแดงประเภท M หมายเลขกำกับ NGC-147-419582 ดวงนี้ มีปริมาตรเพียงหนึ่งในสิบของดาวฤกษ์ประเภท G มาตรฐาน และมีอุณหภูมิพื้นผิวไม่ถึง 3300K ทว่ากลับระเบิดปะทุเปลวสุริยะออกมาด้วยความถี่อันน่าตกตะลึง ณ ตำแหน่งห่างจากมัน 0.02 หน่วยดาราศาสตร์ มีดาวแคระน้ำตาลประเภท L ซึ่งมีมวลราว 80 เท่าของดาวพฤหัสบดีกำลังหมุนรอบตัวเองอย่างช้า ๆ ทั้งสองดวงประกอบกันเป็นระบบกาแล็กซีคู่ที่พบเห็นได้ทั่วไปที่สุดในจักรวาล

"ยืนยันค่าพารามิเตอร์แรงโน้มถ่วงแล้วครับ" หนวดสัมผัสของทัวเค่อลากเส้นโค้งวงโคจรอันซับซ้อนบนแผนที่ดวงดาวโฮโลแกรม "ดาวแคระแดงมีมวล 0.12 มวลดวงอาทิตย์ ดาวแคระน้ำตาลมีมวล 0.076 มวลดวงอาทิตย์ คาบโคจรเพียง 17.3 วันเท่านั้น"

เซลล์แสงไฟฟ้าของข่าซั่วกะพริบสว่างดับตามกระแสข้อมูล "ระบบการล็อกด้วยแรงน้ำขึ้นน้ำลงแบบฉบับเลย ดูแบบจำลองกลีบโรชนี้สิ—" เขาเรียกภาพจำลองสนามแรงโน้มถ่วงขึ้นมา หลุมศักย์โน้มถ่วงสีฟ้าสองสายถักทอเข้าด้วยกันในความว่างเปล่า "กลีบโรชของดาวฤกษ์ทั้งสองดวงแทบจะซ้อนทับกัน สสารใดก็ตามที่หลุดเข้ามาในพื้นที่นี้จะถูกฉีกกระชากจนแหลกละเอียด"