ตอนที่ 414 ความคืบหน้าของงานกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

พื้นที่รอบนอกเมฆดวงดาว IC-1101 สถานีสำรวจและจัดทำแผนที่แห่งที่ 7 สาขาย่อยกระจุกกาแล็กซีลานีนา กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งอารยธรรมมนุษย์

ห้องการสังเกตการณ์หลักของสถานีสำรวจดูราวกับลูกตาโลหะที่ลอยค้างอยู่ท่ามกลางความปั่นป่วนของเมฆดวงดาว "ม่านตา" ซึ่งประกอบขึ้นจากเลนส์แรงโน้มถ่วง 12 ชั้น กำลังปรับระยะโฟกัสด้วยความถี่สามพันครั้งต่อวินาที ชายเสื้อกาวน์สีขาวของไช่หยางฝานถูกไฟฟ้าสถิตยึดเกาะกับพื้นการกักด้วยสนามแม่เหล็ก เขากำลังจ้องมองซากปรักหักพังจากสงครามที่กะพริบไหวอยู่บนแผนที่ดวงดาวโฮโลแกรม

"การสำรวจครั้งที่ 7 เสร็จสิ้น ระดับความสอดคล้องของข้อมูลโพลาไรเซชันเพิ่มขึ้นเป็น 99.92% ครับ" เสียงของช่างเทคนิคสวีเฟิงดังมาจากก้นบ่อข้อมูล เคล้าไปกับเสียงเดือดพล่านของน้ำยาหล่อเย็น "แต่เลนส์แรงโน้มถ่วงใกล้ถึงขีดจำกัดอายุขัยการใช้งานของวันนี้แล้ว อย่างมากที่สุดคงทนการสแกนได้อีกแค่สองรอบครับ"

ไช่หยางฝานไม่หันกลับไป "นำเข้าข้อมูลโพลาไรเซชันไปยังแบบจำลองสนามการรวมเป็นหนึ่งใหญ่ การแก้ไขปรับปรุงตัวแปรให้อ้างอิงตาม 《รายงานอุบัติเหตุรูหนอนกองยานคุนหลุน》 เล่มที่ 47" ขณะพูดเขาก็ไอออกมาอย่างกะทันหัน ในลำคอผุดรสชาติกลิ่นคาวสนิมเหล็ก—นี่คืออาการตกค้างจากการสัมผัสกับอนุภาคพลังงานสูงของเมฆดวงดาวเป็นเวลานาน เดิมทีเขาควรต้องเข้ารับการซ่อมแซมยีนสัปดาห์ละครั้ง แต่เพราะเรื่องงานวิจัยจึงทำให้ในสัปดาห์นี้เขายังไม่มีเวลาไปทำเลย