กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
วันที่ 23 กรกฎาคม ปีลานีนาที่ 8 ชายขอบกาแล็กซีแคระ NGC-147
ถังเซิ่งยืนอยู่บนสะพานเดินเรือของ "ยานกระบองเขี้ยวหมาป่า" สองมือไพล่หลัง จ้องมองเขตดาวอันมืดมิดนอกหน้าต่างด้านข้างยาน ความตื่นเต้นเมื่อห้าปีก่อนตอนค้นพบพื้นที่อุดมด้วยโมโนโพลแม่เหล็กจางหายไปนานแล้ว ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกเร่งด่วน ภาพโฮโลแกรมภายในสะพานเดินเรือกะพริบแสงสีฟ้า แสดงความคืบหน้าของชุดภารกิจ LN-4472-V9 ในปัจจุบัน——32% สำรวจทำแผนที่เสร็จสิ้นไปแล้ว 16 ลูกบาศก์ปีแสง
"อ้ายหลุน ดึงรายงานความคืบหน้าล่าสุดของพันธมิตรขึ้นมา" น้ำเสียงของถังเซิ่งสงบนิ่ง แต่จังหวะเคาะข้อนิ้วบนแผงควบคุมกลับเปิดเผยความวิตกกังวลของเขา
"รับคำสั่งครับ ท่านผู้บัญชาการ~" เสียงสังเคราะห์ของอ้ายหลุนยังคงแฝงความหยอกล้อ ทว่าความเร็วในการสลับภาพฉายกลับเร็วกว่าปกติอยู่หลายส่วน
บนหน้าจอโฮโลแกรมปรากฏข้อมูลสามชุดเด้งขึ้นมา:
【รายงานความคืบหน้าการสำรวจของพันธมิตร (กรกฎาคม ปีลานีนาที่ 8)】
อารยธรรมมนุษย์ (กองกำลังกระบองเขี้ยวหมาป่า): 32% (16/50 ลูกบาศก์ปีแสง)
อารยธรรมคาซีนี: 48% (24/50 ลูกบาศก์ปีแสง)
อารยธรรมเซลาทิส: 45% (22.5/50 ลูกบาศก์ปีแสง)
"48%?" ซูเสี่ยวเสี่ยวประสานสองมือหนุนศีรษะ สองเท้าวางพาดบนแผงควบคุม แล้วผิวปากออกมา "พวกก้อนเหล็กคาซีนีนั่นทำได้ยังไงกัน?"