ตอนที่ 400 ดำเนินการอพยพ

ณ ปากปล่องภูเขาไฟซีกโลกเหนือก่อนรุ่งเช้า ลมหนาวเหน็บเสียดกระดูกถูกกระแสลากพากลิ่นกำมะถันหวีดหวิวผ่านไป ถังเซิ่งยืนอยู่ตรงชายขอบภูเขาไฟ ใต้ฝ่าเท้าของเขาคือห้วงลึกสีดำมืดมิดสุดหยั่งถึง นานๆ ครั้งจะมีลาวาสีแดงคล้ำส่องประกายวูบวาบอยู่เบื้องลึก เขาปรับระยะโฟกัสของแว่นตานิรภัย ข้อมูลธรณีวิทยาบนเลนส์แว่นรีเฟรชอัปเดตอย่างต่อเนื่อง

"การปูเยื่อชีวภาพเสร็จสมบูรณ์ไปแล้ว 87% ค่ะ" เสียงของอ้ายหลุนดังมาจากหูฟัง "แต่ความลาดชันทางทิศตะวันออกเฉียงใต้เกินกว่า 60 องศา การเติบโตเองของเยื่อชีวภาพได้รับผลกระทบจากแรงโน้มถ่วงจนไม่สามารถลามไปถึงได้ด้วยตัวเอง ต้องอาศัยแรงคนเข้าช่วยค่ะ"

ถังเซิ่งหันไปมองเกาหยิวที่กำลังปีนป่ายอยู่บนผนังหิน เจ้าหมอนี่ที่เป็นโรคกลัวความสูงในเวลานี้กลับแนบตัวติดกับผนังหินที่เกือบจะตั้งฉากราวกับจิ้งจก ปืนพ่นด้านหลังของเขาพ่นเมือกชีวภาพสีเขียวอ่อนออกมาอย่างต่อเนื่อง เมือกเหล่านั้นแข็งตัวกลายเป็นโครงสร้างคล้ายเยื่อหุ้มกึ่งโปร่งใสในชั่วพริบตาที่ติดต่อกับหินเต่าดำ ส่องประกายแวววาวประดุจไข่มุกท่ามกลางแสงรุ่งอรุณ

"ขอ... ขอเวลาฉันอีกสิบนาที!" เสียงของเกาหยิวสั่นเทาอย่างเด่นชัด ตัวล็อกของเชือกนิรภัยบริเวณเอวส่งเสียงกระทบกันกรุ๊งกริ๊งตามการเคลื่อนไหวของเขา "ความเร็วลมของสถานที่บ้าๆ นี้นี่มันสูงกว่าการคาดการณ์ไว้ตั้ง 20% เชียวนะ!"