ตอนที่ 277 ความแค้นเก่าของที่หลบภัย

ทันทีที่ได้ยินเสียงนี้ ทั้งสี่คนในรถก็นั่งไม่ติดอีกต่อไป ตลับเมตร เฟือง และคีมโถมเข้าใส่หน้าเครื่องสื่อสารในทันที ตลับเมตรอดไม่ได้ที่จะถามเสียงดังว่า "พี่เถี่ยติ้งเหรอครับ? พวกพี่ใช่ไหมครับ?"

ประแจเองก็เบิกตากว้างด้วยความตื่นเต้น ทันใดนั้นเขาก็นึกขึ้นได้ว่าระยะสื่อสารของเครื่องสื่อสารนี้มีแค่ไม่กี่กิโลเมตร การที่พวกเขาได้ยินเสียงของเถี่ยติ้งก็หมายความว่าเถี่ยติ้งกับกระดุมอยู่บริเวณใกล้เคียงนี้ไม่ใช่หรือ? ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่สนเรื่องความปลอดภัย เปิดหน้าต่างตรงที่นั่งควบคุมแล้วชะโงกหัวออกไปเหลียวมองรอบทิศทาง

"ซ่า... ตลับเมตร? ตลับเมตร? ใช่พวกนาย... ซ่า... จริงๆ เหรอ?"

สัญญาณมือถือของเครื่องสื่อสารดีขึ้นกว่าเมื่อครู่นิดหน่อย แม้เสียงของเถี่ยติ้งจะฟังดูขาดๆ หายๆ อยู่บ้าง แต่ก็ชัดเจนขึ้นกว่าเมื่อครู่มาก ทำให้พวกเขายิ่งมั่นใจว่าไม่ได้พร้อมกันทั้งกลุ่มเกิดภาพหลอน