เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
"ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน บางทีนี่อาจจะเป็นภาษามนุษย์ต่างดาวจริง ๆ ก็ได้..." เถี่ยติ้งฟังเสียงที่บอกไม่ถูกว่าระคายหูหรือไม่แต่ชวนให้รู้สึกผิดแปลกพลางตอบไป
ไม่นานเครื่องจักรเครื่องนี้ก็คล้ายจะจับสภาพแวดล้อมมิติที่ตนเองอยู่ได้ชัดเจน จากนั้นก็หยุดอยู่ที่ตรงนั้น ยื่นแขนกลข้างนั้นพลางกะพริบไฟสามสีแดง เหลือง เขียว ราวกับไม่รู้ว่าตนเองในตอนนี้ควรทำอะไรดี?
"มันเป็นอะไรไปแล้วน่ะ ทำไมไม่ขยับแล้วล่ะ" เสียงหนึ่งขัดสายความคิดของเถี่ยติ้งที่กำลังจ้องมองศึกษากลไกเครื่องจักรอยู่ เขาหันกลับไปดูก็พบว่าเป็นเฟืองที่กำลังเดินวนรอบเครื่องจักรที่เปิดใช้งานแล้วด้วยความอยากรู้อยากเห็น
"อาจจะกำลังชาร์จไฟใส่แบตเตอรี่ก้อนใหม่ที่เราเพิ่งเปลี่ยนเข้าไปละมั้ง..." เถี่ยติ้งเอ่ยอย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก อย่างไรเสียเมื่อครู่เครื่องจักรเครื่องนี้ก็เคยทำงานอยู่