เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ด้านนอกประตูเหล็กที่ปิดสนิท เด็กทั้ง 6 คนที่ราวกับถูกพ่อแม่ทอดทิ้งกำลังทุบประตูเหล็กบานนั้นอย่างสุดแรง ประตูเหล็กบานนี้ควบคุมเปิดจากข้างใน ต่อให้ไม่ล็อกตายก็ยากจะเปิดจากภายนอก แม้พวกเขาดูเหมือนจะใช้พละกำลังทั่วทั้งร่างจนหมดสิ้น ทว่าประตูเหล็กบานนั้นก็ยังคงนิ่งสนิทไม่ไหวติง
เถี่ยติ้งเป็นคนแรกที่ได้สติว่าทำแบบนี้ลงไปก็ไม่มีประโยชน์ ดังนั้นเขาจึงรีบเปิดเครื่องสื่อสารบนชุดป้องกันอย่างรวดเร็ว แล้วตะโกนถามในช่องสื่อสารของทีมว่าทำไม เขารู้ว่าแม้จะมีประตูเหล็กขวางกั้น แต่ในระยะประชิดเครื่องสื่อสารก็ยังสามารถรับส่งสัญญาณมือถือได้
ไม่นานนัก เสียงของลุงเยวี่ยเค่อก็ดังขึ้นจากช่องสัญญาณ "เด็ก ๆ สภาพร่างกายของฉัน ฉันรู้ตัวดี ฉันยื้อเวลาต่อไปได้อีกไม่นานแล้ว การตามพวกเธอไปไม่เพียงแต่จะสิ้นเปลืองทรัพยากร แต่ยังจะถ่วงพวกเธออีกด้วย..."