ตอนที่ 235 พบทุกคน

“ลุงเยวี่ยเค่อ! กระดุม!?”

เถี่ยติ้งตบเบา ๆ บนกำแพงโลหะไปพลาง ร้องตะโกนเรียกสหายร่วมกลุ่มเสียงดังไปพลาง ทว่ากลับไม่มีการตอบสนองใด ๆ ทั้งสิ้น

ในใจของเถี่ยติ้งเริ่มตื่นตระหนกขึ้นเรื่อย ๆ เขาเริ่มคลำไปรอบ ๆ กำแพงโลหะ อยากดูว่ามีรอยต่อหรือไม่

เป็นไปตามคาด ตรงมุมขวาล่างของกำแพงโลหะเบื้องหน้าเขา เขาพบรอยร้าวรอยหนึ่ง

รอยร้าวนั้นคับแคบอย่างยิ่ง กว้างประมาณแค่หัวมนุษย์เท่านั้น น่าจะเกิดจากวัตถุโลหะแทงเข้าไปในตัวภูเขาจนบีบอัดให้เกิดรอย เถี่ยติ้งรีบตะโกนใส่รอยร้าวไปอีกหลายเสียง แต่ก็ยังคงไม่มีการตอบสนองใด ๆ เช่นเดิม

ดังนั้นเขาจึงมีความมุ่งมั่นว่าต้องทำอะไรสักอย่าง จะรอลงไปแบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว