ตอนที่ 232 หนี

เถี่ยติ้งถูกภาพนี้ตกใจจนแทบจะร้องเสียงหลง เห็นเพียงผึ้งสังหารตัวนั้นกำลังลอยค้างอยู่ข้างศีรษะของเขา ปีกทั้งสี่กระพือขึ้นลงอย่างรวดเร็วจนเกิดเสียงดัง “หึ่ง ๆ”

เถี่ยติ้งแทบจะสัมผัสได้ถึงกระแสลมที่เกิดจากการกระพือปีกอย่างรวดเร็วของมันผ่านหมวกคลุมศีรษะ

ผึ้งสังหารตัวนี้ไม่ได้เปิดฉากการโจมตีในทันที ทั้งไม่ได้เพรียกหาฝูงผึ้งตัวอื่นรอบข้างเข้ามา มันเพียงลอยหยุดอยู่ที่ข้างศีรษะของเถี่ยติ้ง ดูเหมือนกำลังประหลาดใจกับวัตถุที่เพิ่งเคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้าชิ้นนี้

ยืนหยัดอยู่อย่างนั้นจนเกือบหนึ่งนาที ผึ้งสังหารตัวนั้นดูเหมือนไม่พบความผิดปกติใด ๆ จึงเริ่มเคลื่อนไหว ในที่สุดเถี่ยติ้งก็ถอนหายใจโล่งอกได้เสียที ก่อนจะเหลือบมองไปทางจุดพยาบาลอย่างรวดเร็ว

ใครจะไปรู้ว่าผึ้งสังหารตัวนั้นจะวกกลับมาทันควัน และยิ่งเข้าใกล้หมวกคลุมศีรษะของเขามากขึ้นไปอีก