กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลังจากเถี่ยติ้งจัดพุ่มไม้นอกประตูใหญ่ของที่หลบภัยที่ถูกเขาเบียดแยกออกตอนเดินออกมาให้ฟื้นตัวสภาพเดิมอย่างระมัดระวังแล้ว จึงค่อยมุ่งหน้าเดินลงเขาไป
ที่หลบภัยสร้างขึ้นในตำแหน่งที่ห่างจากเชิงเขาไม่ถึง 100 เมตร และจุดที่เถี่ยติ้งต้องการเดินทางไปในครั้งนี้คือโรงพยาบาลประจำตำบลแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายกิโลเมตร
แม้สถานที่อย่างโรงพยาบาลและร้านค้าในวันสิ้นโลกย่อมต้องเคยถูกผู้คนหลากหลายกลุ่มที่สัญจรผ่านไปมาค้นกวาดเรียบไปแล้วอย่างแน่นอน อีกทั้งคงไม่ได้ถูกค้นแค่ครั้งเดียวด้วย แต่จากค่าประสบการณ์ที่คนเฒ่าคนแก่ถ่ายทอดไว้ สถานที่เหล่านี้ไม่มากก็น้อยย่อมต้องมีทรัพยากรหลงเหลือจากอดีตอยู่อย่างแน่นอน