กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เนื่องจากเป็นแรงโน้มถ่วงเทียมที่ผลิตขึ้นโดยอาศัยการหมุน ตำแหน่งที่ฝ่าเท้ายืนอยู่ในมิติ "ภายนอก" แท้จริงแล้วจึงเป็นด้านในของเปลือกยานอวกาศ ส่วนตำแหน่งเหนือศีรษะจะชี้ไปยังแกนกลางการหมุนของยานอวกาศ
หุ่นยนต์อัตโนมัติตามสายเคเบิลจ่ายพลังงานที่ตนเองค้นพบมุ่งหน้าไปยัง "ส่วนบนสุด" ของมิติ "ภายนอก" ตลอดทาง หลังจากปีนขึ้น "ด้านบน" ไปเจ็ดชั้น ก็เดินทางมาถึงตำแหน่งประตูห้องยานซึ่งเป็นที่ตั้งของมิติ "ภายใน"
และเมื่อหุ่นยนต์อัตโนมัติมาถึงหน้าประตูห้องยาน ประตูบานนี้กลับเปิดออกเองโดยอัตโนมัติ
ดูเหมือนว่ามิติ "ภายใน" กับมิติ "ภายนอก" จะไม่ได้แยกกักกันอย่างสิ้นเชิง เพราะหลังจากประตูห้องยานเปิดออก องค์ประกอบของอากาศและความดันอากาศทั้งภายในและภายนอกก็แทบไม่มีความแตกต่างกันเลย