เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลัวซงในเวลานี้แทบจะยืนไม่ไหวแล้ว บริเวณรอบประตูใหญ่ทางเชื่อมภายนอกเต็มไปด้วยกองอาเจียนของเขา ซึ่งทำให้ผู้คนจำนวนมากที่ทั้งอยากทำลายประตูใหญ่และกลัวการติดเชื้อไวรัสยิ่งถอยห่างจากประตูใหญ่ทางเชื่อมภายนอกไปอีก
เขาจงใจทำเช่นนี้ ใช้ไม้นี้สร้างวงแหวนป้องกันที่ทั้งชวนคลื่นไส้และข่มขวัญผู้คนไว้หน้าประตูใหญ่ทางเชื่อมภายนอก บางทีทุกคนที่รู้จักหลัวซงคงคาดไม่ถึงว่าเขาจะมีด้านที่ละเอียดรอบคอบถึงเพียงนี้
ทั่วร่างของเขาเริ่มผุดตุ่มพองขึ้นมาแล้ว แรงเสียดทานจากเสื้อผ้าทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดอย่างยิ่ง อีกทั้งเวลานี้เขากำลังจับไข้สูง แม้ว่าหลายคนอาจคิดว่าเขาคงจะสะลึมสะลือเลอะเลือนเพราะพิษไข้ไปแล้วก็ตาม
แต่แท้จริงแล้วสมองของหลัวซงในยามนี้ยังคงแจ่มชัดมาก แม้จะปวดระบมไปทั้งตัว ลมหายใจลำบาก และไร้เรี่ยวแรงเพราะอาการป่วยกำเริบก็ตาม