เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“แค่ก ๆ หลัวซง…”
เสียงหนึ่งเรียกหลัวซงที่กำลังจดจ่อกับการเร่งเดินทางให้หลุดจากความจดจ่อเต็มที่จนได้สติกลับมา
“อดทนอีกนิดนะ อีกแค่สามห้องภายในยานก็ถึงแล้ว” หลัวซงอาศัยจังหวะที่กำลังลอยผ่านเส้นทางบินตรง หันไปมองหลี่อันนาที่ถูกเขาจูงอยู่แวบหนึ่ง
เห็นเพียงหลี่อันนายังคงไอไม่หยุด แต่สายตากลับจ้องมองเขาอย่างเป็นประกาย ในใจเขาวูบไหวด้วยความลนลาน รีบหันศีรษะกลับไปมองทางข้างหน้าทันที
“หลัวซง แค่ก ๆ นายจะโทษฉันไหมที่ดึงนายมาเข้ากลุ่มเล็กสำรวจน่ะ” หลี่อันนาถามพลางไอพลางจ้องหลัวซง
“หึ ๆ จะเป็นไปได้ยังไงกัน ไม่ใช่ว่าเธอชวนหรอก ตัวผมเองก็อยากไปด้วยอยู่แล้ว” หลัวซงหัวเราะหึ ๆ ตอบกลับไป
“โกหก! แค่ก ๆ นายไม่มีทางไปหรอก! แค่ก ๆ นายจะเอาแต่อุดอู้อยู่บ้านเล่นเกมต่างหาก!” หลี่อันนาฉีกหน้าคำโกหกของหลัวซงทันควัน
“…” คราวนี้ หลัวซงไม่ได้ตอบเธอในทันที