ตอนที่ 147 ออกเดินทางไกล

สภาวิทยาศาสตร์ออกเดินทางไปด้วยความรู้สึกทั้งตื่นเต้นและประหม่า พร้อมความซาบซึ้งใจที่มีต่อกองยานคุนหลุน

พวกเขาจำเป็นต้องสร้างค่านิยมแกนกลางของอารยธรรมตนเองให้เร็วที่สุด และใช้ค่านิยมแกนกลางของอารยธรรมนี้กำหนดหลักเกณฑ์การปฏิบัติตนในวันข้างหน้า

ทว่านั่นก็เป็นเรื่องที่สภาวิทยาศาสตร์ต้องไปขบคิดเอาเองแล้ว

ในห้วงดาว ห้องกระดูกมังกรระดับหนึ่งนับหมื่นลำประกอบรวมกันเป็นขบวนยานอวกาศหลายสิบขบวนที่เชื่อมต่อเรียงหน้าหลัง ภาพอันตระการตานี้ทำให้เหล่าลูกเรือเก่าของกองยานคุนหลุนรู้สึกราวกับได้เห็นกองยานหลบหนีแห่งระบบสุริยะในครั้งนั้นหวนคืนมาอีกครั้ง

เปลวเพลิงไอออนอันสว่างไสวพุ่งทะลักออกจากส่วนท้ายของขบวนยานอวกาศ ครั้งนี้ไม่ใช่การซ้อมรบอย่างที่สภาวิทยาศาสตร์เคยทำในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

ครั้งนี้คือการเดินทางระยะไกลที่แท้จริง เป็นการเดินทางไกลที่จะไม่หวนกลับตลอดกาล

มนุษยชาติกว่าพันล้านคนจะต้องออกห่างจากบ้านเกิดของตน ห่างไกลจากเขตดาวที่คุ้นเคย และเดินทางมาถึงกาแล็กซีที่ไม่คุ้นเคยแห่งแล้วแห่งเล่าท่ามกลางการเดินทางในอวกาศอันยาวนานและเดียวดาย เพื่อออกตามหาความลี้ลับที่จะทำให้อารยธรรมของตนมีความก้าวหน้าไปตลอดกาล