เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
"ยอมจำนนเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? นึกว่าจะอยู่ในการต่อสู้จนถึงเค่อสุดท้ายเสียอีก" เมื่อได้รับคำขอยอมจำนนจากอีกฝ่าย ถังเซิ่งก็พูดขึ้นมาอย่างค่อนข้างเบื่อหน่าย
"พวกนี้มันแค่โจรอวกาศ ไม่ใช่ทหารเลือดเหล็กสักหน่อย ไม่จำเป็นต้องไปตั้งความหวังไว้สูงขนาดนั้นหรอก" ซูเสี่ยวเสี่ยวใช้นิ้วมือข้างหนึ่งม้วนผมข้างใบหูเล่นไม่หยุด อีกมือหนึ่งค้ำยันไว้ที่ใบหน้าพลางเอ่ยขึ้น
ถังเซิ่งเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง รู้สึกว่าช่วงนี้ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงไม่ค่อยเหมือนตัวเองเลยนะ? ซูเสี่ยวเสี่ยวคนก่อนออกจะเปิดเผยตรงไปตรงมาเหมือนผู้หญิงห้าวแท้ๆ ทำไมพักนี้ถึงดูอ่อนหวานนุ่มนิ่มขึ้นเรื่อยๆ ได้ล่ะ? เอ่อ... แต่ว่าเธอก็เป็นผู้หญิงแต่แรกอยู่แล้วนี่หว่า...
ถังเซิ่งส่ายหัวสลัดเรื่องไร้สาระพวกนี้ทิ้งไปไว้ข้างหลัง จากนั้นจึงพูดว่า "เสี่ยวเสี่ยว ช่วยต่อสัญญาณการสื่อสารของอีกฝ่ายให้ผมที เอาแค่เสียงก็พอ"