เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
แท้จริงแล้วท่ามกลางห้วงดาวควรจะมีสภาพเป็นเช่นไรกันแน่?
จิวจิวจินตนาการไม่ออก แม้ว่าเขาจะเคยดูสารคดีวิทยาศาสตร์จักรวาลขนาดสั้นของมนุษยชาติมาก่อน (ภายใต้การยืนกรานของฝ่ายมนุษยชาติ ในที่สุดเผ่ามนุษย์แมลงก็เปลี่ยนคำเรียกขานมนุษยชาติจาก ‘ชาวแห่งห้วงดาว’ มาเป็น ‘มนุษย์โลก’ หรือเรียกโดยย่อว่า ‘มนุษยชาติ’ อย่างเป็นทางการ) ทว่านอกจากภาพในสารคดีเหล่านั้นแล้ว เขาก็ยังไม่อาจอาศัยสติปัญญาของตนจินตนาการได้อยู่ดีว่าเหนือชั้นเมฆขึ้นไป ท่ามกลางห้วงดาวควรจะเป็นสภาพแบบใด เขาปฏิเสธข้อมูลภาพและเสียงประเภทเดียวกันอื่นๆ ที่ถังเซิ่งเตรียมไว้ให้ และยืนกรานที่จะใช้ดวงตาคู่นี้ของตนมองดูทัศนียภาพที่คนในเผ่าพันธุ์ของตนไม่เคยมีใครได้เห็นมาก่อนด้วยตาตัวเอง
ในเวลานี้ จิวจิวถูกเข็มขัดนิรภัยหลายเส้นรัดตรึงไว้กับที่นั่งราวกับถูกมัดตราสัง ประหนึ่งตัวอย่างแมลงที่ถูกยึดตรึงไว้ ที่นั่งซึ่งมนุษยชาติวิจัยและพัฒนาขึ้นตามหลักสรีรศาสตร์ของตนเองนั้น ความจริงแล้วเผ่ามนุษย์แมลงนั่งไม่สบายเอาเสียเลย เพราะโครงสร้างร่างกายของเผ่ามนุษย์แมลงไม่เหมาะกับการนั่งบนเก้าอี้ที่ทำมุมราว 90 องศา แม้ว่าที่นั่งตัวนี้ของจิวจิวจะได้รับการดัดแปลงใหม่โดยมุ่งจัดการตามลักษณะเฉพาะทางร่างกายของเผ่ามนุษย์แมลง เพื่อให้เขาสามารถเอนกายนั่งลงไปในท่าทางที่ค่อนข้างสบายขึ้นมาได้บ้าง ทว่าเด่นชัดว่าจิวจิวไม่เคยมีประสบการณ์ถูกรัดด้วยเข็มขัดนิรภัยมาก่อน สภาพในตอนนี้จึงทำให้เขารู้สึกอึดอัดอย่างยิ่งและถึงขั้นอับอายอยู่บ้าง