เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตอนที่ลี่อันนาตื่นขึ้นจากอาการหมดสติก็เป็นเวลาเช้าตรู่ของวันที่สองแล้ว หญิงสาวที่เพิ่งตื่นเห็นได้ชัดว่ายังไม่มีสติจากวิกฤตเมื่อวานอย่างสมบูรณ์ ในวินาทีแรกที่ตื่นขึ้นมา เธอก็รีบยันตัวลุกขึ้นนั่งจากพื้นทันทีราวกับสัตว์ตัวน้อยที่ตื่นตระหนก ทว่ากลับพบว่าตนเองในยามนี้นั่งอยู่บนกองหญ้าที่ปูลาดเต็มพื้นดิน ข้างกายคือกองไฟที่ยังมอดไหม้ไม่หมดกองหนึ่ง
"เธอตื่นแล้วเหรอ?" เสียงหนึ่งดังขึ้น ลี่อันนาหันศีรษะไปมอง ก็เห็นนายน้อยชนชั้นสูงที่ได้รับการปกป้องจากเหล่าอัศวินจำนวนมากซึ่งเคยพบก่อนหน้านี้ ในตอนนี้ดูเหมือนเขาเพิ่งจะล้างหน้าล้างตาเสร็จ หนวดบนศีรษะยังมีหยดน้ำใสแวววาวเกาะอยู่สองสามหยด และกำลังแขวนถุงน้ำในมือกลับไปที่บริเวณเอว
ลี่อันนาหันกลับไปมองรอบข้างอีกครั้ง สิ่งที่ปรากฏสู่สายตาคือสภาพเละเทะเกลื่อนกลาดไปทั่วพื้น แขนขาขาดกระจัดกระจายของแมลงแมนดิสตกอยู่เต็มพื้นไปหมด เธอลองนับดูในใจ ซากแมลงแมนดิสที่สามารถแยกแยะได้กลับมีมากถึง 23 ตัว และเหล่าอัศวินที่นั่งล้อมวงบนพื้นโดยรอบก็ได้รับบาดเจ็บกันเป็นส่วนใหญ่ ในจำนวนนั้นอัศวินที่มีอาการหนักที่สุด ถึงขั้นที่แขนสองข้างและขาท่อนล่างหนึ่งข้างขาดไปพร้อมกัน