ตอนที่ 6 อารยธรรมนอกโลก

"ประตูนี่มันจะเปราะเกินไปหน่อยไหม?" ถังเซิ่งเจาะรูบนประตูห้องยานของเมืองอวกาศแห่งนี้ได้อย่างรวดเร็ว สิ่งที่น่าแปลกใจมากก็คือ มีดสั่นสะเทือนความถี่สูงของเขาตัดเจาะออกประตูห้องยานจนเกิดเป็นปากถ้ำสูงเท่าสองคนได้อย่างง่ายดายแทบไม่ต่างจากการหั่นเต้าหู้

"โลหะผสมแบบนี้เอามาสร้างยานอวกาศได้ด้วยเหรอ?" ถังเซิ่งถามขึ้นมาด้วยความประหลาดใจ

"คงไม่ใช่ว่าค่าสถานะของโลหะเปลี่ยนไปเพราะความเสียหายจากการฉายรังสีหรอกนะ?" อีเวนส์เก็บเศษโลหะสองสามชิ้นใส่เข้าไปในเครื่องการวิเคราะห์บนท่อนแขนแล้วตอบกลับ

"เป็นไปได้ยังไงกัน? หากสามารถสร้างนครอวกาศที่มหึมาขนาดนี้ได้ ขุมพลังของมันย่อมต้องเป็นปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันหรือเทคโนโลยีที่ก้าวหน้ายิ่งกว่า อารยธรรมที่วิจัยพลังงานระดับชั้นนี้ออกมาได้จะไม่มีเทคโนโลยีหลีกเลี่ยงความเสียหายจากการฉายรังสีของโลหะได้ยังไง..." ถังเซิ่งโต้แย้ง เขากำลังเก็บชายขอบปากถ้ำให้เรียบเนียนขึ้น เพื่อไม่ให้เกี่ยวกับชุดอวกาศหรืออุปกรณ์อื่นที่บรรทุกมาเวลาเข้าออก

"เอ่อ หัวหน้าหน่วยครับ... เมื่อกี้ผมเพิ่งตรวจดูยุคสมัยที่ผลิตของโลหะผสมชนิดนี้ ยุคที่พวกมันถูกผลิตขึ้นมา อยู่ที่หนึ่งร้อยล้านปีก่อนครับ..." เกาหยิวพูดพลางหยิบเศษโลหะที่เก็บขึ้นมาส่งๆ ชิ้นหนึ่งออกจากเครื่องการตรวจวิเคราะห์