กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 163 หมดสติยกห้อง จู้หยุนเหอถูกพาตัวไป
คืนก่อนวันหยุดยาว ค่ำคืนนี้มืดสนิทกว่าปกติ
เงาร่างลับๆ ล่อๆ ในชุดปกปิดมิดชิด ค่อยๆ ย่องขึ้นมาบนชั้นหก ท่ามกลางโถงทางเดินที่มืดมิด มือที่ผอมแห้งราวกับกิ่งไม้เสียบกุญแจเข้าไปในรูกุญแจ ก่อนจะบิดลูกบิดเปิดประตูห้องพักออก
ควันสีขาวจางๆ ลอยฟุ้งกระจายไปทั่วห้องอย่างเงียบเชียบ เพียงชั่วพริบตา คนทั้งสี่บนเตียงก็หลับสนิทไม่ได้สติ
ในความมืด เสียงแหบพร่าชวนขนลุกดังขึ้น “ยาที่ไอ้เด็กนั่นให้มาได้ผลดีชะมัด ไม่ถึงนาทีก็หลับเป็นตายกันหมดแล้ว”
คนที่พูดคือหยางจือที่ควรจะนอนอยู่ในคุก เขาเดินตรงไปที่เตียงของหลินอวี่อัน แล้วฟาดฝ่ามือลงบนใบหน้าอีกฝ่ายเต็มแรง