กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 139 ถ้าจู้หยุนเหอไม่ใช่ผู้หญิง หลินอวี๋ก็ไม่จำเป็นต้องระวังตัวขนาดนี้
ท้องฟ้ามืดครึ้มในใจของชิ่งอวี๋พลันสดใสขึ้น นัยน์ตาสีทองหม่นกลับมาเปล่งประกายอีกครั้ง เขาเดินเข้าไปยืนข้างๆ จู้หยุนเหอ
จู้หยุนเหอเงยหน้าขึ้นมองอย่างงุนงง
"กินข้าว" ชิ่งอวี๋ช่วยเปิดกล่องข้าวให้พร้อมยื่นตะเกียบส่งให้ แค่เรื่องดูแลคนไม่ใช่หรือไง เขาต้องทำให้ดีกว่าเหลียงจิงโม่ให้ได้!
จู้หยุนเหอลำบากใจเล็กน้อย "จริงๆ แล้ว นายไม่จำเป็นต้องทำขนาดนี้หรอกนะ"
"ฉันเต็มใจ นายไม่ต้องคิดมาก" ชิ่งอวี๋ตัดบท "เอาล่ะ ไม่พูดแล้ว กินข้าว ดูหน้าตานายสิ ซีดยิ่งกว่าศพตายมาสามวันอีก ขืนเป็นลมไป ฉันก็ต้องแบกนายไปห้องพยาบาลอีก"