กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 134 เหลียงจิงโม่ความจำเสื่อมชั่วคราว
คนบนเตียงค่อยๆ ลืมตาขึ้น ความปวดร้าวแล่นริ้วไปทั่วศีรษะ เหลียงจิงโม่ชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อเห็นสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย เขารีบดีดตัวลุกขึ้นนั่งอย่างระแวดระวัง แต่เพราะขยับตัวแรงเกินไปจึงล้มตึงกลับลงไปนอนตามเดิม
เสียงดังปลุกให้จู้หยุนเหอสะดุ้งตื่นขึ้นมา "เหลียงจิงโม่!"
เธอตื่นขึ้นมาก็เห็นเหลียงจิงโม่ล้มลงไปบนหมอน จึงรีบพุ่งเข้าไปกดไหล่เขาไว้ด้วยความตกใจ "อย่าขยับซี้ซั้วสิ!"
สายตาของเหลียงจิงโม่ถูกจับจ้องด้วยดวงตากลมโตที่เปี่ยมไปด้วยความห่วงใย ดวงตาคู่นั้นช่างดูมีชีวิตชีวา... เสียอย่างเดียวที่บวมเป่งไปหน่อย ถ้าไม่บวมคงจะสวยมากแน่ๆ...