กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 118 ทั้งคู่ดูเข้ากันและสนิทสนมกันมาก
จู้หยุนเหอขมวดคิ้วเล็กน้อย หมอนี่เป็นอะไรไปอีก นั่งเหม่ออยู่ได้ จะเอาหรือไม่เอาก็ส่งเสียงหน่อยสิ ยื่นมือค้างไว้นานๆ มันเมื่อยนะ
ชิ่งอวี๋ได้สติ รีบรับก้อนสำลีมาจากมือเธอ "ขอบ... ขอบใจ..."
ปลายนิ้วหนาเผลอไปสัมผัสโดนนิ้วมือของเธอเข้า นุ่มมาก... นุ่มละเอียดยิ่งกว่าสายไหม เนียนลื่นยิ่งกว่าน้ำนม ราวกับได้สัมผัสผ้าไหมชั้นดี หัวใจของเขาเต้นผิดจังหวะขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
หลินอวี่อันเอ่ยขึ้น "ชิ่งเกอ! พื้นมันเย็น ลุกขึ้นมานั่งก่อนเถอะ"
ชิ่งอวี๋ใช้สำลีอุดจมูกไว้แล้วลุกขึ้นมานั่งบนเก้าอี้ "ไม่เป็นไร นายไปทำธุระเถอะ ฉันนั่งพักเดี๋ยวก็หาย"