กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 "เหอเหอ กำลังยั่วฉันเหรอ"
จู้หยุนเหอย่องเข้าไปหาอย่างเงียบเชียบ
สัญชาตญาณของเหลียงจิงโม่รับรู้ถึงความผิดปกติ ยังไม่ทันได้เงยหน้า ดวงตาก็ถูกมือคู่หนึ่งปิดเอาไว้
กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้เจือความหวานลอยเข้ามาแตะจมูก
ความดีใจเอ่อล้นขึ้นมาท่วมหัวใจ
เธอมาได้ยังไง อาจารย์ที่ปรึกษาไม่ปล่อยตัวออกมาไม่ใช่เหรอ
จู้หยุนเหอโน้มตัวไปกระซิบข้างหูเขา ดัดเสียงแหบพร่า "ยังจะใจลอยอีก เก็บ—ค่า—คุ้ม—ครอง—แล้ว~!"
เหลียงจิงโม่หลุดเสียงหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "ครับ"
หมอนี่ทำไมอารมณ์นิ่งจัง ไม่ตกใจเลยสักนิด
พอเดาได้ว่าเป็นเธอ ก็ไม่เห็นจะดีใจหรือตื่นเต้นเลยด้วยซ้ำ