กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 84 ที่แท้จู้หยุนเหอก็คิดแบบนี้กับฉันเองเหรอ?
จู้หยุนเหอนั่งนิ่งเงียบปล่อยให้เขาล้างเท้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยไม่เอ่ยปากห้ามสักคำ
ถ้าเขาไม่หยุดมือเสียก่อน พรุ่งนี้ข้อเท้าของเธอคงบวมเป่งแน่ๆ
จู้หยุนเหอไม่พูดออกมาตรงๆ แต่เธอเองก็คงรู้สึกเหมือนเขาใช่ไหม ที่พอเห็นข้อเท้าก็อดนึกถึงไอ้สารเลวนั่นไม่ได้?
ต้องใช่แน่ๆ ไม่อย่างนั้นคงอธิบายไม่ได้ว่าทำไมเธอถึงดูเหม่อลอยผิดปกติขนาดนี้
พอคิดได้ดังนั้น เหลียงจิงโม่ก็โน้มตัวลงมาด้วยความปวดใจ
จู้หยุนเหอตกใจสะดุ้งโหยงกับการกระทำที่ปุบปับของเขา!
อยากจะขยับหนีแต่ก็หนีไม่พ้น
มือของเหลียงจิงโม่แม้จะอ่อนโยน ทว่ากลับแข็งแกร่งราวกับคีมเหล็ก ขยับเขยื้อนไม่ได้เลยสักนิด
"เหลียงจิงโม่! นายจะทำอะไร?"