กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 รีบตื่นสักทีสิแม่นางเอก!
เหลียงจิงโม่มองคนตัวเล็กที่ยื่นแขนมาตรงหน้าด้วยท่าทางใสซื่อไร้เดียงสา ไม่มีความระแวดระวังตัวเลยแม้แต่น้อย ดวงตาเรียวยาวหรี่ลงเล็กน้อย แววตาเข้มขึ้น
เขายื่นมือออกไป แต่ชะงักไว้ก่อนจะสัมผัสโดนแขนของอีกฝ่าย เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลไร้พิษภัย "ฉัน... จับได้ใช่ไหม?"
"จับเลยสิ! สอนฉันหน่อย!"
มุมปากของเขายกยิ้มอย่างข่มกลั้น ก่อนจะเอื้อมมือไปกุมท่อนแขนของจู้หยุนเหอ