กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 เจ้าคนบื้อเอ๊ย! ปล่อยฟันได้แล้ว
"นายถอดเสื้อนอกออกสิ ฉันจะดูว่าตามตัวมีรอยช้ำตรงไหนอีกหรือเปล่า"
เหลียงจิงโม่ดึงเสื้อนอกมากระชับแน่น "ไม่มีแล้ว..."
เธอรีบยื่นมือเข้าไปดึงเสื้อนอกของเขาออกอย่างร้อนใจ
"ทำหน้าแบบนี้แสดงว่ามีพิรุธชัดๆ บาดเจ็บแล้วจะปิดบังทำไม หรือกลัวว่าฉันจะหัวเราะเยาะนาย"
"เปล่า..."
เขารู้ดีว่าเธอไม่มีวันหัวเราะเยาะเขาแน่ แต่เขารู้สึกขายหน้า การโดนคนอื่นรุมซ้อมเป็นเรื่องน่าอับอาย เขาเสียใจที่ซ่อนรอยช้ำตรงข้อมือไว้ไม่มิดชิดพอ
"เหลียงจิงโม่! ถ้านายยังดื้อแบบนี้ ฉันจะโกรธจริงๆ แล้วนะ"
เฮ้อ...
"ทำแผลถลอกที่มือนายก่อน"