กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 แบบนี้มันดูคลุมเครือไปหน่อยหรือเปล่า
เสียงฝีเท้าดังขึ้นที่ข้างเตียง
"คุณชายจู้..."
เธอจำได้ว่าเป็นเสียงของเหลียงจิงโม่ จึงตอบกลับไปอย่างงอนๆ น้ำเสียงอู้อี้ "มีอะไร"
"ขอโทษ"
เขา... เดินมาขอโทษงั้นเหรอ
จู้หยุนเหอแหวกม่านโผล่หน้าออกมาดูครึ่งซีก เหลียงจิงโม่เห็นดวงตาแดงก่ำราวกับเพิ่งผ่านการร้องไห้มาของเธอ
เขาแค่หลบสัมผัสนิดเดียว ก็ทำเอาอีกฝ่ายน้อยใจจนแอบร้องไห้เลยเหรอ ดูท่าตระกูลจู้คงเลี้ยงดูประคบประหงมคุณชายคนนี้มาอย่างดี ถึงได้ทนรับความน้อยใจไม่ได้เลยสักนิด
"ขอโทษ"
เขาเอ่ยขอโทษอย่างจริงจังอีกครั้ง ไม่คิดเลยว่าผู้ชายตัวโตอย่างจู้หยุนเหอจะขี้น้อยใจยิ่งกว่าผู้หญิงเสียอีก ถึงขนาดแอบขึ้นมานอนร้องไห้คนเดียวบนเตียง