กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 ขี่หลัง จู้หยุนเหอทำไมถึงได้ตัวเบาขนาดนี้?
"ไม่ขอโทษก็ช่างเถอะ แต่แม้แต่จะเข้ามาพยุงผมหน่อยก็ยังไม่คิดจะทำเลยหรือไง นายยังเป็นคนอยู่ไหมเนี่ย?!"
บนใบหน้ามืดมนของเหลียงจิงโม่ปรากฏแววอึ้งงันขึ้นมาชั่วขณะ
เขาเงยหน้าขึ้นมองไปข้างหน้าอย่างเหม่อลอย เห็นใบหน้าเล็กๆ ที่กำลังบึ้งตึงโมโหสุดขีดของจู้หยุนเหอ ทำไมคนเราเวลาโมโหถึงยังดูน่ารักน่ามองได้ขนาดนี้กันนะ?
"ยืนบื้ออะไรอยู่! ไม่ได้ยินที่ผมพูดหรือไง ถ้านายยังทำหูทวนลมอีก ผมจะเรียกคนมาสั่งสอนนายให้หนักเลยคอยดู!"
คำขู่ของเธอในสายตาเหลียงจิงโม่ไม่มีความน่ากลัวเลยสักนิด เหมือนสัตว์ตัวเล็กๆ ที่ไม่มีเขี้ยวเล็บกำลังพองขนขู่ฟ่อๆ เสียมากกว่า
เขาขยับตัวเดินเข้ามา