กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 74 ศาลาสิบลี้
รถม้าแล่นไปบนถนนหลวงราวหนึ่งชั่วยาม ศาลาหินโดดเดี่ยวหลังหนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่ปลายสายตา ที่นั่นคือศาลาสิบลี้ จุดที่ผู้คนจากเมืองหลวงต้องผ่านเมื่อไปส่งหรือรับผู้เดินทางกลับ เป็นประจักษ์พยานต่อการจากลาและการกลับมาพบกันนับไม่ถ้วน
ศาลาสร้างอย่างเรียบง่ายเก่าแก่ เสาหินสี่ต้นค้ำหลังคากระเบื้องสีเขียว ผ่านลมฝนมานานจนเห็นร่องรอยผุกร่อน รอบศาลามีต้นไหวเก่าแก่หลายต้น ใบไม้ร่วงหมดแล้ว กิ่งก้านยื่นสู่ท้องฟ้าสีเทาขาวดุจแขนแห้งกร้าน ยิ่งเพิ่มความอ้างว้าง ภายในศาลามีโต๊ะหินกับม้านั่งหินเย็นเฉียบ ไร้ผู้คน มีเพียงลมหนาวหวีดหวิวพัดพาฝุ่นดินวนผ่านไปมา