เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 62 ถอยเพื่อรุก
เมื่อสองแม่ลูกมาถึงเรือนสนกระเรียน ก็เห็นบรรดาอาสะใภ้กำลังนั่งสนทนาเป็นเพื่อนฮูหยินผู้เฒ่าอยู่จริง บรรยากาศในเรือนแม้ไม่โศกเศร้าเช่นในห้องไว้ทุกข์ แต่ก็หนักอึ้งด้วยความรู้สึกหลังผ่านเหตุการณ์ใหญ่
เมื่อเห็นเซียวจิ่นหลีกับหลัวซื่อเข้ามา ทุกคนต่างหันมอง
เซียวจิ่นหลีกวาดตามองไปรอบ ๆ แล้วกล่าวกับเซียวจิ่นซูอย่างอ่อนโยน “จิ่นซู พาน้อง ๆ ไปเล่นในลานสักพักได้หรือไม่? พี่สาวใหญ่มีเรื่องต้องหารือกับท่านย่า”
เซียวจิ่นซูได้ยินก็ย่ำเท้าด้วยความขุ่นเคือง “อีกแล้ว! ทุกครั้งที่มีเรื่องสำคัญก็ไม่ยอมพาข้าไปด้วย! ข้าโตแล้ว ไม่ใช่เด็กเล็ก ๆ เสียหน่อย!”
จิ่นอ้ายที่อยู่ข้าง ๆ ก็บ่นพึมพำเสียงเบา ขณะเดินออกไปก็ยังหันกลับมาทำหน้าทะเล้นใส่เซียวจิ่นหลี “พี่หญิงใหญ่ใจร้ายที่สุด ชอบไล่พวกเราออกไปอยู่เรื่อย…”