เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 54 เซียวจิ่นหลีฟื้นแล้ว
ณ เรือนหลิวหลีในจวนตระกูลเซียว เซียวจิ่นหลีนอนอยู่บนเตียง ร่างกายยังอ่อนแอ แต่บาดแผลค่อย ๆ สมาน ความเจ็บปวดก็ลดน้อยลง นางหรี่ตา รับรู้ถึงแสงแดดที่ส่องผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาในห้องและตกกระทบบนใบหน้า
หลัวซื่อผู้เป็นมารดาค่อย ๆ ผลักประตูเข้ามา ถือชามน้ำแกงไก่อุ่น ๆ ไว้ในมือ เมื่อเห็นเซียวจิ่นหลีลืมตา สีหน้าก็เผยความยินดีขึ้นมาบ้าง “หลีเอ๋อร์ เจ้าฟื้นแล้วหรือ รีบดื่มน้ำแกงไก่สักหน่อย จะได้บำรุงร่างกาย”
“อืม” เซียวจิ่นหลีพยักหน้าเบา ๆ แล้วยื่นมือไปรับชาม น้ำแกงอุ่น ๆ ไหลลงคอ ทำให้ร่างกายรู้สึกอบอุ่นขึ้นเล็กน้อย นางวางชามลงเบา ๆ แล้วเงยหน้ามองมารดา “ขอบคุณท่านแม่”
หลัวซื่อยิ้มอย่างอ่อนโยน แล้วกล่าวเสียงเบา “ร่างกายเจ้ารู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง หลายวันมานี้คุณหนูซุนมาทำแผลและดูแลเจ้าทุกวัน”