กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 43 กระบองฟาด เลือดสาดกระเซ็น
“ฝ่าบาท! ไม่ได้นะพ่ะย่ะค่ะ!”
“ความคับแค้นของคุณหนูใหญ่ก็ได้รับการพิสูจน์แล้ว! เหตุใดยังต้องรับโทษอีกเล่า?!”
“ขอฝ่าบาททรงเมตตา! โปรดทรงละเว้นโทษนี้ด้วยเถิด!”
เสียงวิงวอนของชาวบ้านดังขึ้นระงมไม่ขาดสาย
เซียวจิ่นหลีค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ลมและหิมะปะทะใบหน้าซีดขาวของนาง แววตาสงบนิ่งจนชวนให้ใจสั่น ไม่มีคำวิงวอน ไม่มีความหวาดกลัว มีเพียงความปล่อยวางหลังทุกสิ่งสิ้นสุดลงแล้ว นางหันไปทางแท่นสูง แล้วคำนับอย่างนอบน้อมอีกครั้ง