เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 25 ใจผู้คนเดือดพล่าน
ไม่นานนัก รถม้าคันหนึ่งประดับตราจวนอ๋องแห่งเสียนอ๋องก็ฝ่าฝูงชนอันเคร่งขรึมออกมาอย่างไม่เกรงใจ โดยมีม้าขาวพันธุ์ดีสองตัวลากจูงและขบวนองครักษ์จวนอ๋องรายล้อม รถม้าฝืนแหวกทางจนพุ่งมาถึงหน้าประตูใหญ่จวนตระกูลเซียว ก่อนหยุดกึกลงได้อย่างหวุดหวิด!
ม่านรถถูกเปิดผาง พระชายาเสียนอ๋องเซียวจิ้งเสียนไม่รอให้สาวใช้เข้าประคองด้วยซ้ำ แทบจะเซถลาลงจากรถมา ขมับผมยุ่งเล็กน้อย บนใบหน้าไร้เครื่องประทินโฉม ดวงตาคิ้วที่ปกติอ่อนโยนสงบนิ่ง บัดนี้เหลือเพียงความตื่นตระหนกและร้อนรน เบื้องหลังนาง ผู้ที่กระโดดลงจากรถตามมาติด ๆ ก็คือซื่อจื่อมู่หรงเช่อ
“ท่านแม่!” เซียวจิ้งเสียนรีบก้าวไปหาฮูหยินผู้เฒ่าไม่กี่ก้าว น้ำเสียงสั่นจนยากจะควบคุม นางคว้ามือเย็นเฉียบของฮูหยินผู้เฒ่าไว้แน่น
“ท่านอ๋องเข้าวังไปแล้ว! ท่านอย่าเพิ่งร้อนใจ อย่าร้อนใจ…” ถ้อยคำสะเปะสะปะของนาง ฟังแล้วมิใช่กำลังปลอบมารดาเท่าใดนัก หากคล้ายกำลังพยายามเกลี้ยกล่อมตนเองอย่างสุดกำลังมากกว่า